കടയ്ക്കൽ വിപ്ലവത്തിന് പിന്നിൽ ആരായിരുന്നു? ചരിത്രവും രാഷ്ട്രീയ അവകാശവാദങ്ങളും പരിശോധിക്കുമ്പോൾ

സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലം, ചുങ്കത്തിനെതിരായ ജനരോഷം, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളുടെ വളർച്ച 1938ലെ കടയ്ക്കൽ സമരത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയ ചരിത്രവാദങ്ങൾ

തിരുവനന്തപുരം: 1938ലെ കടയ്ക്കൽ വിപ്ലവം ആരുടെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു എന്ന ചോദ്യം ഇന്നും കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ-ചരിത്ര ചർച്ചകളിൽ ഉയരുന്ന ഒന്നാണ്. ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിനും തിരുവിതാംകൂർ സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസിനും ഉണ്ടായിരുന്ന രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനവും, അതേ കാലത്ത് വളർന്നുവന്ന ഇടതുപക്ഷ-കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ചിന്തകളും, കടയ്ക്കൽ പ്രദേശത്തെ പ്രാദേശിക ജനരോഷവും — ഇവയെല്ലാം പരിഗണിച്ചാലേ സമരത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കാനാകൂ.
എന്നാൽ ചരിത്രരേഖകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യമാണ് ആദ്യം വ്യക്തമാകുന്നത്.

1938ലെ കടയ്ക്കൽ വിപ്ലവത്തിന് ഇന്നത്തെ അർത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ ഏകപക്ഷീയമായ സംഘടനാപരമായ നേതൃത്വം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പിച്ച് പറയാൻ മതിയായ രേഖകൾ ലഭ്യമല്ല. പകരം, അന്നത്തെ തിരുവിതാംകൂറിലെ ഉത്തരവാദിത്തഭരണ പ്രക്ഷോഭവും പ്രാദേശിക സാമ്പത്തിക പ്രതിഷേധവും ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്വാധീനവും ചേർന്നാണ് കടയ്ക്കലിൽ സ്ഥിതിഗതികൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചത്.

1938 ഫെബ്രുവരിയിൽ തിരുവിതാംകൂർ സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസ് രൂപീകരിക്കപ്പെടുകയും ഉത്തരവാദിത്തഭരണത്തിനായി പ്രക്ഷോഭം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ദിവാൻ സർ സി.പി. രാമസ്വാമി അയ്യരുടെ ഭരണത്തിനെതിരായ രാഷ്ട്രീയ പ്രതിഷേധം ശക്തമായതോടെ ആ വർഷം ഓഗസ്റ്റ് 26ന് സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസിനെ സർക്കാർ നിരോധിച്ചു. തുടർന്ന് സിവിൽ നിയമലംഘന പ്രക്ഷോഭവും അറസ്റ്റുകളും നടന്നു.
ഈ സംസ്ഥാനതല രാഷ്ട്രീയ സംഘർഷത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് കടയ്ക്കലിലും പ്രതിഷേധം ശക്തമാകുന്നത്.

എന്നാൽ കടയ്ക്കൽ സംഭവങ്ങളുടെ തൽക്ഷണ കാരണം രാഷ്ട്രീയ മുദ്രാവാക്യം മാത്രമായിരുന്നില്ല. കടയ്ക്കൽ വിപണിയിൽ ഈടാക്കിയിരുന്ന ചുങ്കവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തർക്കമാണ് പ്രാദേശിക പ്രതിഷേധത്തിന് പ്രധാന പ്രേരകമായത്. കാർഷിക ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിൽക്കാനെത്തുന്ന ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് അന്യായമായ ചുങ്കം ഈടാക്കുന്നതിനെതിരെ പ്രതിഷേധം ഉയർന്നതായി കേന്ദ്ര സാംസ്കാരിക മന്ത്രാലയത്തിന്റെ ചരിത്രവിവരണത്തിലും കടയ്ക്കൽ സംബന്ധിച്ച ഔദ്യോഗിക പ്രാദേശിക ചരിത്രവിവരണങ്ങളിലും കാണാം.

സെപ്റ്റംബർ 26ന് ചങ്കുവിള ഉണ്ണി, ബീഡി വേലു, മുളകുതോപ്പിൽ കുഞ്ഞു തുടങ്ങിയവർ പ്രതിഷേധത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചതായി ചരിത്രവിവരണത്തിൽ പറയുന്നു. തുടർന്ന് പ്രതിഷേധം കൂടുതൽ ശക്തമായി. സെപ്റ്റംബർ അവസാനത്തോടെ വലിയ ജനക്കൂട്ടം കടയ്ക്കലിലെത്തുകയും പോലീസ് ഔട്ട്‌പോസ്റ്റുമായി സംഘർഷമുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് പോലീസ് ഔട്ട്‌പോസ്റ്റ് ആക്രമിക്കപ്പെടുകയും ആയുധങ്ങൾ പ്രതിഷേധക്കാരുടെ കൈകളിലെത്തുകയും ചെയ്തതായി രേഖകൾ പറയുന്നു.
ഇതോടെ കടയ്ക്കൽ പ്രദേശത്ത് സാധാരണ ഭരണസംവിധാനം തകരുന്ന സാഹചര്യം രൂപപ്പെട്ടു.

കുന്നിമേൽ, കുമ്മിൾ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന മേഖലയിലെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ പ്രതിഷേധക്കാർക്ക് നിയന്ത്രണം ലഭിച്ചതായി ചരിത്രരേഖകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രാഘവൻപിള്ള അഥവാ “ഫ്രാങ്കോ രാഘവൻ” സമരത്തിലെ പ്രധാന വ്യക്തിയായി ഉയർന്നുവന്നതായും രേഖകളിലുണ്ട്.

കോൺഗ്രസിന്റെ പങ്ക് എന്തായിരുന്നു?

കടയ്ക്കൽ വിപ്ലവത്തെ തിരുവിതാംകൂർ സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്ന് പൂർണമായി വേർതിരിക്കാനാവില്ല. 1938ൽ ഉത്തരവാദിത്തഭരണത്തിനായുള്ള സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസ് പ്രക്ഷോഭം സംസ്ഥാനമാകെ വ്യാപിച്ചിരുന്ന കാലമായിരുന്നു.കേന്ദ്ര സാംസ്കാരിക മന്ത്രാലയത്തിന്റെ ചരിത്രവിവരണവും കടയ്ക്കൽ സംഭവങ്ങളെ സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസ് നിരോധനവും സംസ്ഥാനത്തെ രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷോഭവും നിലനിന്നിരുന്ന സാഹചര്യവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അതേസമയം, മഹാത്മാഗാന്ധിയും ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസും അക്രമം ഒഴിവാക്കി അഹിംസാ മാർഗം സ്വീകരിക്കണമെന്ന് സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടതായും അതേ രേഖ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അതിനാൽ “കടയ്ക്കൽ വിപ്ലവം ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് നേരിട്ട് ആസൂത്രണം ചെയ്തതാണ്” എന്ന് പറയുന്നതും, കോൺഗ്രസ് രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലത്തിന് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് പറയുന്നതും — രണ്ടും ചരിത്രത്തെ അമിതമായി ലളിതവൽക്കരിക്കുന്നതാണ്.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സ്വാധീനം ഉണ്ടായിരുന്നോ?

ഇതാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു ചോദ്യം.
1930കളിൽ കേരളത്തിൽ തൊഴിലാളി-കർഷക സംഘടനകളും സോഷ്യലിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളും ശക്തിപ്പെടുകയായിരുന്നു. കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് ധാരയിലൂടെ പിന്നീട് നിരവധി പ്രവർത്തകർ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് നീങ്ങി. കേരളത്തിലെ ആദ്യ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പ് 1937ൽ രൂപപ്പെട്ടതും 1939ൽ പിണറായി–പാറപ്ര സമ്മേളനത്തിലൂടെ സംഘടനാപരമായ ഘടന ശക്തിപ്പെട്ടതുമാണ് പിന്നീട് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.

അതുകൊണ്ട് 1938ലെ കടയ്ക്കൽ സമരകാലത്ത് ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയ ആശയങ്ങൾ കേരളത്തിൽ വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നുവെന്നത് ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലമാണ്.
എന്നാൽ അതിൽ നിന്ന് കടയ്ക്കൽ വിപ്ലവം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി നേരിട്ട് സംഘടിപ്പിച്ചതായിരുന്നു എന്ന് നിഗമനം ചെയ്യുന്നത് വേറൊരു അവകാശവാദമാണ്. 1938ലെ കടയ്ക്കൽ സംഭവത്തിന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ നേരിട്ടുള്ള സംഘടനാപരമായ നേതൃത്വം തെളിയിക്കുന്ന വ്യക്തമായ പ്രാഥമിക രേഖകൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ അത്തരം അവകാശവാദം വസ്തുതയായി അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല.
മറുവശത്ത്, പിന്നീട് കേരളത്തിലെ ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയധാരകൾ കടയ്ക്കൽ വിപ്ലവത്തെ ജനകീയ പ്രതിരോധത്തിന്റെയും ഭരണകൂടവിരുദ്ധ പോരാട്ടത്തിന്റെയും ചരിത്രപൈതൃകമായി അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അതാണ് സംഭവകാലത്തെ രാഷ്ട്രീയ പങ്കാളിത്തവും പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട രാഷ്ട്രീയ സ്മരണയും തമ്മിലുള്ള പ്രധാന വ്യത്യാസം.ഭരണകൂടത്തിന്റെ തിരിച്ചടികടയ്ക്കൽ സമരം ശക്തമായതോടെ തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാർ സൈനിക ഇടപെടലിലേക്ക് നീങ്ങി. കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തര മന്ത്രാലയത്തിന്റെ രേഖകൾ പ്രകാരം 1938 ഒക്ടോബർ 5ന് രണ്ട് സൈനിക പ്ലാറ്റൂണുകൾ പ്രദേശത്തെത്തി പ്രക്ഷോഭം അടിച്ചമർത്തി. തുടർന്ന് അറസ്റ്റുകളും കേസുകളും സ്വത്ത് കണ്ടുകെട്ടലും ഉൾപ്പെടെയുള്ള നടപടികൾ നടന്നു.
കടയ്ക്കൽ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പിന്നീട് നിരവധി കേസുകൾ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യപ്പെട്ടു.

രാഘവൻപിള്ള ഉൾപ്പെടെയുള്ള നേതാക്കളുടെ സ്വത്തുക്കൾ കണ്ടുകെട്ടിയതായും അറസ്റ്റിലായവരെ വിവിധ ജയിലുകളിലും ലോക്കപ്പുകളിലും പാർപ്പിച്ചതായും കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തര മന്ത്രാലയത്തിന്റെ രേഖയിൽ പറയുന്നു.കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തര മന്ത്രാലയത്തിന്റെ മറ്റൊരു രേഖയിൽ “Kadakkal Riot” എന്ന പേരിൽ ഈ സംഭവത്തെ 1938ലെ വിവിധ തിരുവിതാംകൂർ പ്രക്ഷോഭങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.